നിമിഷം തോറും മേന്മേലെൻ ചുറ്റും പൊതിയുന്നു നിയമം വടിയോങ്ങി "നിശബ്ദ" മെന്നോതുന്നു !

1939 ൽ നവജീവൻ ഓണപ്പതിപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മഹാകവി ചങ്ങമ്പുഴയുടെ കൊടുങ്കാറ്റ് എന്ന കവിതയാണ് താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. ബ്രട്ടീഷ് കൊളോണലിസത്തിനെതിരായ ജനകീയ പോരാട്ട കാലത്ത് നിസംഗത പുലർത്തുന്നവർക്കെതിരായ കവിയുടെ രോഷത്തിന്റെ തീവ്രതയാണ് ഈ കവിത. 1947 ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ നാടു വിട്ടശേഷം രൂപം കൊണ്ട ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടയും , മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും നിരന്തരം ലംഘിക്കപ്പെടുന്ന സമകാലീന ഇന്ത്യയിലെ നിസംഗത പുലർത്തുന്ന "രാജ്യസ്നേഹ പട്ടം" അണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കുള്ള താക്കിത് കൂടിയാണ് 83 വർഷം മുമ്പ് മഹാ കവി ചങ്ങമ്പുഴ കുറിച്ച മരണമില്ലാത്ത ഈ വരികളിലുള്ളത്.

ഒരു പ്രവാചകനെ പോലെ  ചങ്ങമ്പുഴ രചിച്ച ഈ വരികൾ സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും മനഷ്യ മനസുകളിൽ പ്രകാശം ജ്വലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും.

"കാലികളെക്കാൾ കഷ്ടം നിങ്ങളെൻ സഹജരേ

കാലിലാക്കിടക്കുന്ന ചങ്ങല കാണുന്നില്ലേ ?

ഒന്നതു പൊട്ടിക്കാതെ , നിങ്ങളായിനീ നിങ്ങൾ !

അടികൊണ്ടനങ്ങാതെ ഭാരവും പേറിപ്പോവു- 

മടിമക്കഴുതകളല്ലല്ലീ കഷ്ടം നിങ്ങൾ !

നമിക്കാൻ മാത്രം നിങ്ങൾക്കുണ്ടൊരു ശിര,സ്സെന്തും

ക്ഷമിക്കാൻ മാത്രം വേണ്ടി സ്പന്ദിക്കും നെഞ്ഞിൻ കൂടും ,

സ്തുതിഗീതം പാടാനുണ്ടൊരു ജിഹ്വാനാളം

സതതം ദാസ്യംചെയ്യാനുണ്ടൊരു കരാഞ്ചലം!

എന്നിട്ടും സർവ്വജ്ഞരാണെന്നാണു ഭാവം നിങ്ങൾ -

ക്കെന്നിനീ നോക്കിക്കാണും നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നേ !"

കൊടുംകാറ്റ്

ചങ്ങംപുഴ

 1

എരിവെയിലേറ്റയ്യോ സർവ്വാംഗം പൊള്ളുന്നല്ലോ

വരൂ നീ വരൂവേഗം വർഷത്തിൻ കൊടുങ്കാറ്റേ !

ഉൽക്കടപ്രഭാവോഗ്രനായ നിന്നിടിവെട്ടിൽ

ചക്രവാളം പോലും ചിതറിത്തെറിക്കട്ടേ !

ഒന്നൊന്നായ് പൊടിമണ്ണിൽ ഞട്ടർന്നടിയട്ടേ

പൊന്നിന്റെ ഗർവ്വംകാട്ടി മിന്നുമാ നക്ഷത്രങ്ങൾ !

ഇല്ലൊരു സമാധാനമിങ്ങെങ്ങും - ചുറ്റും വെറും - 

പൊള്ളലാണടങ്ങാത്ത ദാഹമാണിവിടത്തിൽ !

ഉമിനീർപോലുംവറ്റി വരളുംതൊണ്ടക്കക - 

ത്തമരാനാവതുള്ളൂ  പൊട്ടിയ ഞരക്കങ്ങൾ

നിമിഷം തോറും മേന്മേലെൻ ചുറ്റും പൊതിയുന്നു

നിയമം വടിയോങ്ങി "നിശബ്ദ" മെന്നോതുന്നു !

മർത്ത്യസംസ്കാരത്തിന്റെ നേട്ടമാണത്രേ , സാധു

മർദ്ദനം, പരിഷ്കാരമാണത്രേ രക്തോത്സവം!

അരുതീപ്പൊരിവെയിലിനിയും കഴിക്കുവാൻ

വരൂനീ വരൂവേഗം വർഷത്തിൻ കൊടുങ്കാറ്റേ!

2

കാലികളെക്കാൾ കഷ്ടം നിങ്ങളെൻ സഹജരേ

കാലിലാക്കിടക്കുന്ന ചങ്ങല കാണുന്നില്ലേ ?

ഒന്നതു പൊട്ടിക്കാതെ , നിങ്ങളായിനീ നിങ്ങൾ !

അടികൊണ്ടനങ്ങാതെ ഭാരവും പേറിപ്പോവു -

മടിമക്കഴുതകളല്ലല്ലീ കഷ്ടം നിങ്ങൾ !

നമിക്കാൻ മാത്രം നിങ്ങൾക്കുണ്ടൊരു ശിര,സ്സെന്തും

ക്ഷമിക്കാൻ മാത്രം വേണ്ടി സ്പന്ദിക്കും നെഞ്ഞിൻ കൂടും ,

സ്തുതിഗീതം പാടാനുണ്ടൊരു ജിഹ്വാനാളം

സതതം ദാസ്യംചെയ്യാനുണ്ടൊരു കരാഞ്ചലം!

എന്നിട്ടും സർവ്വജ്ഞരാണെന്നാണു ഭാവം നിങ്ങൾ -

ക്കെന്നിനീ നോക്കിക്കാണും നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നേ !

3

ഭാവശുദ്ധകളെന്ന കീർത്തി മുദ്രയും ചാർത്തി -

ബ്ഭാരതാംഗനകളേ ഞെളിയുന്നല്ലോ നിങ്ങൾ

സീതയും , സാവിത്രിയും , ഭാമയും ഞങ്ങൾക്കുണ്ടെ -

ന്നോതിയാൽ കഴിഞ്ഞെന്നോ നിങ്ങൾതൻ സമാധാനം

അക്കഥയെല്ലാമിരുന്നയവിറക്കിയാ -

ലുൽക്കർഷമായെന്നാണോ നിങ്ങൾ തന്നഭിമാനം ?

മാമരത്തണലത്തു വട്ടമിട്ടേവം നിന്നു

മാവേലിപ്പാട്ടുംപാടിക്കൈകൊട്ടിക്കളിക്കുമ്പോൾ;

മന്മഥൻ മഷിതേച്ചമട്ടെഴും നീലോജ്ജ്വല

കൺമുന മിന്നൽപ്പിണരായോരൊന്നറിയുമ്പോൾ ;

മുത്തണിപ്പൊൻമാലകൾമീതെ വീണുലഞ്ഞുല - 

ഞുത്തുംഗവക്ഷോജങ്ങളിളകിത്തുളുമ്പുമ്പോൾ

അറിയാ,തതുകണ്ടി,ട്ടെൻ മിഴികളിൽ പേർത്തും

നിറയുന്നു , ഹാ ചുടു കണ്ണീർ കണികകൾ

അമൃതം തുളുമ്പുമപ്പോർ മുലക്കുടം നിങ്ങൾ-

ക്കടിമപ്പുഴുക്കളെപ്പാലൂട്ടി പോറ്റാനല്ലേ ?

താമരത്താരൊത്തൊരാക്കൈയ്യുകൾ, ദാസന്മാരെ

ത്താരാട്ടു പാടിക്കൊണ്ടു തൊട്ടിലാട്ടുവാനല്ലേ ?

കർമ്മധീരരാമേറെ മക്കളെ പ്രസവിച്ച

കർമ്മഭുവേ , നീ നിരാധാരയാണെന്നോ വന്നു ?

4

ചെന്നിണം പെയ്തെങ്ങെങ്ങും വിപ്ളവക്കനൽമേഘ -

മെന്നെന്നും പടിഞ്ഞാറു നടന്നാൽ മതിയെന്നോ?

ഒന്നതിങ്ങോട്ടേയ്ക്കെത്തിനോക്കുമ്പോഴേക്കും ,ത്യാഗ -

തുന്ദിലേ, ഭാരതാംബേ ,  നീ മുഖം പൊത്തുന്നെന്തേ ?

പണ്ടത്തെശ്ശിബികളും രന്തിദേവരുമാരും

കണ്ടിടാനില്ലിന്നെങ്ങും - വേനർമാത്രളേയുള്ളു.

സ്വന്തസോദരർതൻ ഹൃദ്രക്തമൂറ്റിക്കുടി -

ച്ചന്തസിൻ തലപൊക്കുമന്തകന്മാരേയുള്ളു…

അവർനിൻ സുതന്മാരാണെങ്കിലാദ്യം ഞങ്ങൾ -

അവരെ-ക്കുറച്ചിട കണ്ണടച്ചാലും മാതേ!

ആ രക്തക്കളമെല്ലാം വറ്റിപ്പോംഞൊടിക്കുള്ളി -

ലാരമ്യാമൃതസരസ്സാഗതാമെങ്ങെല്ലാം!

മുന്നിലക്കാണും കുന്നും കുഴിയും തിങ്ങി,പ്പച്ച-

മിന്നിടം സമതലമുയരും സസ്യാഢ്യായായ്.

അവിടെപ്പാടിപ്പാടിപ്പറക്കും ക്ഷേമത്തിന്റെ

പവിഴക്കതിർകൊത്തിത്തിന്നുകൊണ്ടാശ്വാസങ്ങൾ

ദാസനാഥന്മാരൊറ്റോരാനവനാകത്തിങ്കൽ

ഭാസുരേ, നീ രാജിക്കും ,സ്വച്ഛന്ദം സ്വതന്ത്രയായ് !

ഇപ്പൊരിവെയിലത്തമ്മേ നിന്നു നീ വാടുന്നല്ലോ

കൽപ്പിക്കുകാവർഷക്കൊടുങ്കാറ്റടിക്കട്ടേ!!

(1939 നവജീവൻ ഓണപ്പതിപ്പ്)